- STRONA GŁÓWNA
- POSTĘPOWANIE KARNE
- POSTĘPOWANIE KARNE WYKONAWCZE
- SPRAWY RODZINNE
- SPRAWY MIESZKANIOWE
- POMOC SPOŁECZNA
- ZASIŁEK DLA BEZROBOTNYCH
- PISMA DO URZĘDÓW
- BIURA PORAD OBYWATELSKICH
- Niniejsza strona została sfinansowana z dotacji Ministra Sprawiedliwości z Funduszu Pomocy Postpenitencjarnej
na rok 2008
sprawy rodzinne
Rozwód
Ty lub Twoja żona możecie złożyć pozew o orzeczenie rozwodu, jeżeli między Wami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia. W praktyce najczęściej jest tak, że to żona występuje o rozwód podczas odbywania przez Ciebie kary pozbawienia wolności.
Pozew o rozwód należy wnieść do sądu, w którego okręgu mieliście ostatnie wspólne zamieszkanie, jeżeli choć jedno z Was w okręgu tym jeszcze stale przebywa. W braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej (osoby przeciwko której skierowany jest pozew). Gdy i tej podstawy nie ma, właściwy jest sąd miejsca zamieszkania powoda, czyli osoby składającej pozew.
Rozkład pożycia jest trwały, jeżeli w okolicznościach sprawy wszystko wskazuje na to, że powrót małżonków do wspólnego pożycia nie nastąpi. Rozkład pożycia jest zupełny, gdy nastąpiło zerwanie więzi duchowej, gospodarczej i fizycznej.
Przyczyny rozkładu pożycia małżeńskiego można podzielić na trzy podstawowe grupy:
a) zawinione (np. groźba skierowana pod adresem drugiego z małżonków, nieetyczne postępowanie, bezczynny tryb życia, nadużywanie alkoholu, narkomania, agresja, odmowa wzajemnej pomocy, poniżanie małżonka, zdrada małżeńska, niewłaściwy stosunek do dzieci, zły stosunek do rodziny małżonka),
b) niezawinione (np. długotrwała, nieuleczalna choroba uniemożliwiająca albo w wysokim stopniu utrudniająca wykonywanie obowiązków małżeńskich, poważna choroba psychiczna, zasadnicza różnica charakterów, niedobór seksualny),
c) mogące być uznane w zależności od okoliczności za zawinione lub niezawinione (np. bezpłodność, niewłaściwe zachowanie się rodziny współmałżonka, różnica światopoglądów, różnica stanowisk co do sposobu wychowywania dzieci, duża różnica wieku między małżonkami). Sąd nie orzeknie rozwodu, jeśli żąda tego wyłącznie winny małżonek. Wina małżonka polega na naruszeniu obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa, tj. wspólnego pożycia, wzajemnej pomocy, lojalności i wierności. Od tej zasady są dwa wyjątki:
- rozwód jest dopuszczalny, jeżeli drugi małżonek wyrazi nań zgodę (pamiętaj, że zgodę na rozwód można cofnąć),
- odmowa zgody jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
Sąd nie może orzec rozwodu, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci jak też dobro dzieci przysposobionych przez małżonków wspólnie.
Sąd jest zobowiązany przesłać Ci odpis pozwu o rozwód, jeżeli znane jest mu miejsce Twojego pobytu. Jeśli nie, sąd ustanowi do sprawy kuratora, który będzie dbał o Twoje interesy w czasie postępowania sądowego. Pamiętaj, że po otrzymaniu odpisu pozwu o rozwód masz prawo wnieść odpowiedź na pozew. Powinieneś ustosunkować się w nim do twierdzeń żony zawartych w pozwie. Odpowiedź na pozew można złożyć do czasu pierwszej rozprawy. Jest to ważne, ponieważ sprawa o rozwód może toczyć się bez Twojej obecności na rozprawach.
W wyroku sądu rozstrzyga przede wszystkim o tym, że małżeństwo ustaje albo w razie oddalenia powództwa trwa nadal. Sąd ma obowiązek orzec o winie Twojej, Twojej żony lub Was obojga. Na Wasze zgodne żądanie sąd może zaniechać orzekania o winie.
Pamiętaj, że w przypadku orzeczenia rozwodu z Twojej winy, była żona będzie mogła od Ciebie żądać alimentów na siebie, jeśli wskutek rozwodu pogorszy się jej sytuacja materialna. Jeżeli nie zostaniesz uznany za wyłącznie winnego rozwodu, była żona będzie mogła domagać się alimentów na siebie tylko wtedy, jeśli znajduje się w niedostatku.
W wyroku orzekającym rozwód sąd orzeka z urzędu o władzy rodzicielskiej nad Waszymi wspólnymi dziećmi oraz o tym, w jakiej wysokości każde z Was obowiązane jest do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dzieci. Pamiętaj, aby w odpowiedzi na pozew zgłosić wnioski w tym zakresie i odpowiednio je uzasadnić.
Jeśli zajmujecie wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka z urzędu także o sposobie korzystania z niego przez czas wspólnego zamieszkiwania. W wypadkach wyjątkowych, gdy jedno z Was swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka.
Na zgodny Wasz wniosek sąd może w wyroku orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego mieszkania albo o przyznaniu mieszkania jednemu z Was.
